منوی ناوبری برگه ها

پورتال تحلیلی اجتماعی، فرهنگی، ادبی و سرگرمی شهر خوی به دو زبان ترکی و فارسی مطالب خود را منتشر می کند.

شهریار-آشنایی با سید محمد حسین بهجت تبریزی- بقلم استاد یکانی زارع

شهریار-آشنایی با سید محمد حسین بهجت تبریزی- بقلم استاد یکانی زارع

شهریار – سید محمد حسین بهجت تبریزی- بقلم استاد پرویز یکانی زارع

اختصاصی وبسایت خوی کیدز:همانگونه که اطلاع دارد چند صباحی است سایت خوی کیدز به معرفی مشاهیر آذربایجان اللخصوص مشاهیر و فرهیختگان شهر خوی که بقلم استاد فرزانه جناب پرویز یکانی زارع متخلص به ائلیار از کتاب مشاهیر آذربایجان که کلاً برای اولین بار منتشر می شوند، می پردازد. ضمن تشکر و قدرانی از استاد ائلیار، اینبار نوبت شهریار- سید محمد حسین بهجت تبریزی شاعر نام آشنای آذربایجان، ایران و جهان است. 

در متن کامل این نوشته بعضا شاهد اشکالات تایپی هستیم که بدین وسیله آن را اعلام می داریم.

شما می توانید نوشته کامل  این متن را از اینجا  دانلود نمایید.

images

سید «محمد حسین بهجت تبریزی » (شهریار):
فرمانروای ملک سخن و سطان عشق:
شهریارا ! توبه شمشیر قلم در همه آفاق به خدا ملک دلی نیست که تسخیر نکرده باشی
ارادت به حافظ و تاثیر پذیری از کلام او در شعر شهریار ما را به این نکته معترف می سازد که خواجه شیراز در جای حایی اشعار فارسی او حضور دارد ودر مرکز تداعی های شاعر جا باز کرده است بطوریکه با دو رکعت نماز تفالی بر دیوان او میزند وتخلص «شهریار» را برای خود برمی گزیند.
«روم به شهر خود و شهریار خود باشم»
استاد شهریار خود گوید: تولد من تحقیفاً معلوم نیست ولی در اواخر ۱۳۲۴ یا اوایلی ۱۳۲۵ هـ . ق. بوده است (۱۲۸۵ هـ. ش.)
نخستین استاد و مربی شاعر پدرش بود که از خشگناب آمده بود. استاد سیکل اول دبیرستان را در تبریز به پایان میرساند و در ۱۴ سالگی (۱۳۰۰ هـ . ش) به تهران میرود.
گلشن کردستانی گفته: استاد شهریار در همه چیز شاعر بسیار توانائی بود و من آن جور شاعر از تجالی ندیده ام.
شهریار در روز یکشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۶۷ پس از یکسال بیماری و به سبب کهولت سن در بیمارستان مهر تهران دارفانی را وداع گفت و بنا به وصیت خودش در مقبره شعرای تبریز در میان بزرگان ادب و فرهنگ آذربایجان به خاک سپرده شد وبدین ترتیب او به عنوان «سلطان عشق و شهریار شعر ایران» «حافظ ثانی»، «افتخار عالم شرق» و «آخرین قله نشین شعر کلاسیک ایران» در بزم شاعرانه «مقبره الشعرای نبریز» نامی جاودانه کسب نمود. اگر گورستان «مانتئون» پاریس به خود می بالد که نامدارانی چون ویکتوهوگو، ولتر، ‍‍ژان ژاک روسو، امیل زولا ومادام کوری را در خود جای داده، مقبره الشعرای تبریز نیز با سکوت وشکوه خود گنجینه ای پر افتخار از شاعران ایران وآذربایجان چون «شهریار» در آغوش کشیده است.

 

 مختصر اشاره ای  به سالشمار زندگی استاد شهریار
۱- استاد محمدحسین بحجت تبریزی ملقب به «شهریار» در شهریور ماه ۱۲۸۵ ه. ش. در تبریز، بازارچه میرزا نصرالله چشم به جهان خاکی گشود.
۲- در سال ۱۲۸۸ ه. ش. به علت انقبلابات (مشروطه) تبریز همراه خانواده به روستای خشکناب کوچید.شهریار
۳- تحصیلات ابتدائی خود را در پنج سالگی (۱۲۹۰ ه. ش) نزد آقاملامحمد شروع کرد.
۴- بازگشت به تبریز باتفاق خانواده (۱۲۹۱ ه. ش)
۵- آغاز تحصیلات عربی در مدرسه طالبیه تبریز در سال ۱۲۹۲ ه. ش. و همزمان بوسیله معلم خصوصی زبان و ادبیات فرانسه را در خانه آغاز کرد.
۶- اولین شعر ترکی خود را در سال ۱۲۹۲ سرود (در هفت سالگی) و دومین شعر خود را بزبان فارسی در ۹ سالگی (۱۲۹۴ ه. ش.) سرود، سومین شعرش را در ۱۲۹۵ و چهارمین شعرش را در ۱۲۹۷ سرود و پنجمین شعر خود را در ۱۲۹۸ همراه پدرش در کنار رودخانه صافی شهر مراغه پنجمین شعر خود را سرود
۷- چاپ چند غزل خود در مجله ادب مدرسه متوسطه تبریز در سال ۱۲۹۹ ه. ش
۸- اتمام ** اول متوسطه در مدارس متحده و متوسطه تبریز در ۱۲۹۹ ه. ش.
۹- مهاجرت به تهران در اسفند ۱۲۹۹ ه. ش. جهت ادامه تحصیل و اقامت در منزل اکرام السلطنه خواهر محمد علیشاه قاجار در ۲۱ اسفند همان سال.
۱۰- تغییر تخلص از بحجت به شهریار باتفأل از دیوان حافظ
۱۱- آغاز شیفتگی و عاشقی در سال ۱۳۰۲ ه. ش. و اتمام سیکل دوم متوسطه در مدرسه دارالفنون تهران.
۱۲- ورود به مدرسه عالی طب به اصرار پدرش در سال ۱۳۰۳ ه. ش.
۱۳- آشنائی با قمر ملوک وزیری در یک مهمانی بزرگ توسط سیدابوالقاسم شهریار (۱۳۰۶ ش)
۱۴- چاپ مثنوی «روح پروانه» در ۹- ۱۳۰۸ ش.
۱۵- رها کردن تحصیل طب در آخرین تحصیلی در سال ۱۳۰۸ ش.
۱۶- چاپ دیوان جیبی شهریار (۱۳۱۰ ش)
۱۷- اشتغال در اداره ثبت اسناد و املاک (۱۳۱۰)
۱۸- فوت پدرش (سید اسماعیل موسوی مشهور به حاج میرآقا خشکبایی و دفن آن در قم (۱۳۱۳ ش) ۲۹ ماه مبارک رمضان.
۱۹- تجدید چاپ دیوان حبیبی شهریار (۱۳۱۴ ش)
۲۰- استخدام در بانک کشاورزی و شروع بکار با سمت متصدی حسابدار (فروردین ۱۳۱۵ ش)
۲۱- سفر به «بار فروش» مازندران با امیری فیروز کوهی جهت دیدار با نیما یوشیج ولی موفق بدیدار نشد
۲۲- اوج بحرانهای روحی و آغاز فقر و درویشی (۱۹-۱۳۱۸ ش)
۲۳- نخستین دیدار با نیما (۱۳۲۱ ش)
۲۴- آشنائی با حبیب سماعی (۱۳۲۳ ش)
۲۵- معافیت از خدمت دولت (بانک کشاورزی) به تقویت نخست وزیر (۱۳۲۸ ش)
۲۶- آشنائی با هوشنگ ابتهاج (سایه) (۱۳۲۸ ش)
۲۷- سرودن منظومه «حیدربابا یا سلام» به تأثیر حضور مادر و تجدید خاطرات کودکی (۳۰-۱۳۲۹ ش)
۲۸- فوت مادر (کوکب خانمی و دفن در قم (تیرماه ۱۳۳۱ ش)
۲۹- بازگشت به تبریز و چاپ منظومه حیدربابا یا سلام (۱۳۳۲ ش) در تبریز.
۳۰- ازدواج با یکی از خویشاوندان بنام عزیزه عبدالخالقی و مزیدخانه در خیابان پهلوی (۲۵ مرداد ۱۳۳۲ ش)
۳۱- تولد اولین فرزند (دختر) شهرزاد (۱۳۳۳ ش)
۳۲- تولد دومین فرزند (پسر) ابوالحسن که متأسفانه بعد از ۱۵ روز فوت می کند (۱۳۳۵ ش)
۳۳- چاپ جلد دوم با عنوان «شهریار ۲» و چاپ جلد سوم با عنوان «شهریار۳» (۱۳۳۵ ش)
۳۴- تولد سومین فرزند (دختر) مریم (۱۳۳۶ ش)
۳۵- چاپ جلد چهارم با عنوان «شهریار ۴» در تهران (۱۳۳۶)
۳۶- دیدار با ** یوشیج در تبریز و آخرین دیدار (تیرماه ۱۳۳۷)
۳۷- نامگذاری روز ۱۶ اسفند با نام «روز شهریار» در تاریخ آذربایجان (۱۳۳۷ ش)
۳۸- تولد چهارمین فرزند (پسر) هاوی و دیدار با هوشنگ ابتهاج (سایه) در تبریز (۱۳۳۸ ش)
۳۹- سفر به خشکناب و سرودن جلد دوم منظومه «حیدربابا یا سلام» (۱۳۴۳ ش)
۴۰- اصرار به قبول ریاست کتابخانه پهلوی و مهاجرت به تهران از طرف رژیم و امتناع او (۱۳۴۶ ش)
۴۱- اعطای استادی افتخاری به او از طرف دانشگاه تبریز (۱۳۴۸ ش)
۴۲- سفر به اورمیه به دعوت مردم اورمیه و دانشکده ادبیات اورمیه (خرداد ۱۳۴۹ ش)
۴۳- فوت همسر و دفن در قم (بهمن ۱۳۵۳ ش)
۴۴- برپائی کنگره بزرگداشت استاد محمدحسین شهریار به مناسبت هشتادمین سالگرد تولد او در تالار وحدت دانشگاه تبریز (۲۹ تا ۳۱ فروردین ۱۳۶۳ ش)
۴۵- چاپ مجموعه شعری با نام «نغمه های خونین» همزمان با کنگره بزرگداشت (۱۳۶۳ ش)
۴۶- سفر ** به «اوسکو» به خاطر بمبارانهای تبریز (۱۳۶۵ ش) (در رابطه با جنگ ایران و عراق)
۴۷- دیدار با سایه و دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی در تبریز (۱۶ خرداد ۱۳۶۶ ش)
۴۸- دیدار با آیت الله خامنه ای در رأس جمعی از شاعران آذربایجان در استانداری تبریز (۲۹ تیر ۱۳۶۶ ش)
۴۹- آغاز بیماری و بستری شدن در بیمارستان امام خمینی تبریز به مدت چهارماه (۱۹ آذر ۱۳۶۶)
۵۰- شدت بیماری، انتقال به بیمارستان مهر (۹ مرداد ۱۳۶۷)
۵۱- دیدار با مهدی اخوان ثالث و مفتون امنیتی و فریدون مشیری و سیمین بهبهانی در بیمارستان مهر تهران (مرداد ۱۳۶۷ ش)
۵۲- دیدار با لطف الله زاهدی قدیمیترین دوستش در بیمارستان مهر تهران (شهریور ۱۳۶۷ ش)
۵۳- فوت، ساعت ۴۵/۶ دقیقه بامداد در بیمارستان مهر طبقه ۵- اتاق ۵۱۳ (۲۷ شهریور ۱۳۶۷ ش)

468 ad

یک نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خوی کیدز سیز ایله بیرلیکده
خوی کیــــــــــدز همراه شما

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com